هو السید عبد الصمد الأکبرآبادی  ، الهندی  ، المشتهر فی شعره بسخن  . من سادات اکبرآباد الهند  ، وکان أدیباً شاعراً  .تلمذ علی عبد القادر بیدل  ، وتخرج علیه سراج الدین آرزو  .توفی بأحمد آبادگجرات فی الهند سنة 1141 هـ  .

له (دیوان شعر)  ، ومن شعره  :

خوش آن روزى که برپاى توسرگرم نیاز افتم***دم بر خاستن چندان روم أز خود که باز افتم

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 2 ص434  ، ریحانة الأدب (فارسی) 2/450  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص262 و263  .